|
N&PHOLİA
Vasat yaşam, bir gün anladığın kadardır yaşanan her bir an.
Pasif kalan bedendi, sade ruhtu bak rıhtımda bir pasiflora.
Yoluma girmeyen bir yolcu tanıdığım; geçen zaman.
Yolda yolcu yok misali ses seda yok.
Haykırışları çalınan yolcularla yürüdüm aynı yolda.
O gün bu gün, yarın ki yürürüm, yol hep aynı, amacı farklı olsa ne ola ki sonu hep aynı.
Başı hep aynı başlamıştı, ağlayan bu göz yaşlanır olana dek durmamıştı.
Cümlelerde hep keder edası hep kader belası, aynı tonda.
Gümler aynı hızda, günler hayli hızla ilerlemekte maratonumda.
Dünle yarına çare olamadım, dinle yarına çare bulamadım.
Dindi yarama çağrı, bindi elime koluma ağrı saplamıştı bunu ben anladım.
Dur durak bilen, bir dil yok ki son durak benim gene.
İlk durakta topladığım yolculardı, son durakta son bir yolcu.
Son virajı dönene dek yaşamlar aynı.
Yaşantı hep pasif cümlelerle geçişir olmuş.
Zamanın düşmanı zamana yetişir olmuş.
Kazası, vay belam dediğim sözlerim.
Hay babam kelam eden benim sedam.
Hayta bendim okulu hep kıran.
Hep kıran kırana geçti her tenefüsüm haram.
Sabahtı yolculuk, öğlen ayrılık buram buram.
Kırıktı kol, içinde yen, kırık oram buram.
Düşmanım bedenim oldu içimi yendim.
Kederi saklıdğım kilidi kırdım, özgür oldu bak keder.
Cümlelerde hep keder edası hep kader belası, aynı tonda.
Gümler aynı hızda, günler hayli hızla ilerlemekte maratonumda.
Dünle yarına çare olamadım, dinle yarına çare bulamadım.
Dindi yarama çağrı, bindi elime koluma ağrı saplamıştı bunu ben anladım.
Cümlelerde hep keder edası hep kader belası, aynı tonda.
Baritonal ses effecti, sarhoş savaşı açar odamda.
Capital artı capitonel yaşamlar hep kıdemli dolaşır ortalarda.
Pelte yeltenen, yekisiz kıdemliler her gün av, her gün oltalarda.
[H.Mert.Ç]
|