Nisan ayında acılan Türk Kadın rapçi dosyanın devamı olan dosyanın bir kısmını yazdım.Blue jean dergisi AzizaA,RapAngels,RapizmÇağla,Kralice Yas,Mirza,Zepi ve Samyeli'nin röportajları var Haziran sayısında okuyabilirsiniz.

1)Sizce Türkiye'de Rap müziğinin diğer alternatif tarzlardan geri kalmasının daha doğrusu fazla kitleye ulaşmamasının sebebi ne olabilir?

Aziza A:
Hiphop müziğini Türkiye'de icra eden ilk rapçi Sultana idi,bense Almanya'da ilkim.Ve bu işin zor bir yanıda yoktu tam aksine olabildiğince destek ve ilgi gördüm.Berlin'de 'open mic'gecelerine gittiğim zaman mikrofonu hep bana veriyorlardı,çünkü ozamanlar kadın mc yok denecek kadar azdı ve erkek rapciler merak ediyordu.Bu kültür içinde her kadın rap yapan kişi için zorluk şu olabilir,erkekler kolaylıkla crew kurabiliyor ve genelde kadınlar sayıca az olduğu için yalnız kalabiliyor.


KraliçeYas:
Türkiye'de rap müziği tam olarak anlaşılmadı.İnsanların bakış açıları bu müzik dalını az da olsa geri itmekte.Nedeni ise bu müzikle uğraşan bazı bilinçsiz arkadaşlarımızın olmasıdır.İnsanlar rap dediklerinde argo ve kavga müziği olarak nitelendiriyorlar.Kesinlikle yanlış bir düşünce.Gerçekdende bu müziği yapan,güzel konulara kalem sallamış rapçiler var.Rap sanatı doğallık üstü açıklık ve netliktir benim gözümde.Müzik piyasasına baktığımızda diğer müzik tarzlarını seçmiş insanlarda raple ilgili ufak değişiklikler yapmaya başladı.Rap müziğinin belli bir kitlesi var zaten ama bu kitle yetersiz ve dinleyicilerimizinde rap yapma isteği bizi fazlaca geride bırakıyor.


Samyeli:
Bu zamana kadar rap halkımız tarafından ön yargıyla karşılandı.Rap müziğini icara eden insanlar sadece küfüreden esrar çeken serseriler olarak bilindi.Oysa bu işi yapanların çoğu tam tersi düşünceyi savunuyorlar.Rap başlı başına emek isteyen bir sanat, lakin halk bunun farkına yeni yeni varıyor.Rap diğer tarzlardan geri kalmadı özellikle son yıllarda büyük ölcüde gelişti ancak daha fazla sayıda bir kitleye hitap edememesinin sebebi bandrollü albümler ve hit kanallarda dönebilecek klipleri karşılayacak bütçede işler çıkartamamaları yani bu kültürün tabiriyle underground(yerlatı) çalışılması. İnsanlar dışardan görünen kısmıyla gösterilenlerle rapi tanıyor, umarım zamanla herkesin kafasındaki kalıplaşmış tabuları yıkabiliriz.


2)Genel olarak baktığımızda Türkiye’de HİPHOP müziği ile uğraşan kadınların çoğunun erkeksi bir imaja sahip olduğunu görüyoruz. Bu kültürün getirdiği bir şey mi, yoksa daha kadınsı olan rapçilerin ciddiye alınmasının zorluğu gibi bir durum mu söz konusu?


3)Son yıllarda HİPHOP kültüründe cinselliğin bolca konu edilmesi ve kadın vücudunun öne çıkarılması hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizce bu durumun ülkemizde de yankı bulması ile birlikte Türkiye’de RAP icra eden kadın sayısında bir azalma olabilir mi?

4)Ne olursa olsun bir gün Türkiye HİPHOP zirvede diyebilir miyiz?

5)Ülkemizde kadınların karşılaştığı en büyük sorun nedir sizce?

gibi soruların cevabını haziran sayısında okuyabilirsiniz