Nereye gidersem gideyim kiminle konuşursam konuşayım gördüğüm manzara aynı insalık ölüyormu diyorum kendi kendime........
Ana Baba kavramlarının içinin boşaldığı,büyüklerin saygıya,küçüklerin sevgiye muhtaç kaldığı,insanların kabuğuna çekilip bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın anlayışıyla özdeştiği,örf ve adetlerin kaybolup toplum değerlerinin kaybolduğu,önceden ekmek kırıntısını öpüp başına koyan bir milletin vatanı iken,artık çocukların rahatlıkla dökülen ekmeğin üzerine basıp geçtiği okunan ezan sesine kulak kabartılıp edeple dinlenirken son ses müzkle bastırılır olduğu,işlerin hayata göre düzenlenirken hayatın işlere göre düzenlendiği,mahalledeki yaşlılara ekmek almak pazar torbalarını taşımak bir görev ve mutluluk kaynağı iken utanılacak ve küçümsenecek hal aldığı,erkeklerin arasında konuşmaktan utandığı küfürlü ve ahlaksızca kelimelerin kızlarla bi araya gelip rahatlıkla konuştuğu,din,bayrak,vatan,namasun gibi kavramların yok olduğu bencil bir düşünce tarzının hakim olduğu şu medeniyetler hengamesinde ezilip giden insanlığımızı biraz sağ duyu ile tekrar toparlamak için harekete geçmeliyiz.Bizden sonraki nesil için bunu yapmak boynumuzun borcudur şu şöyle yaptı bu böyle yaptı yerine nasıl daha iyi bir insan olurum deme erdemini taşımalı insan ve bunu etrafına yansıtmalı bunun davasını yaşamalıdır.Kulluk bilincinde olmayan bir insan bunları içi boş kavramlar olarak görmeye devam edecektir insanı insan yapan inancıdır hayvanı insandan ayıranda akıl değilmidir inanç aklın dayanağıdır yoksa inancı olmayan bir akıl görüyorsunuz insanı hindistandakiler gibi ineğe taptırır çağımızdaki bir çok insan gibi paraya,mala,kadına,erkeğe,kariyere,müziğe ve daha başka bi çok şeye taptırır herkes bu yazıda hangi konumda olduğunu düşünüp ona göre bi çaba içine girmeli yoksa vatanı bize bırakanlar ve bizden teslim alacak olanlar bizden davacı olur Allah sonumuzu hayır etsin..............

Amin.......

bence ölüyormu için artık geç gibi çünkü ölmeye başladı bile sadece bizim ülkemiz için değil dünya için genelleme yaparsak eğer çoğu yerde ölmüş artık kişiler sadece kendilerini düşünmekten bencil dünyalarında bi yaşam kurup bu yaşama şeklini benimsemeye başladılar ama bu gerçekten üzücü bi durum bence

sorun belli demekki bencillik(medeniyet adı altında aşılanan kominist ve kişiye özel düşünce tarzı) dünyayı sırtlan2ın(amerika rusya gibi dünyaya yön veren egemen ülkeler) geyiği(afganistan ,filistin,türkmenistan ve türkiye gibi müslüman ülkeler) sıkıştırdığı gibi köşeye sıkıştırmış ancak unutmamamız gereken bişey varki bu ormanın sahibi aslan'dır.bi hikaye var :
Rivayet olunur ki, kuşların hükümdarı olan Simurg Anka, Bilgi Ağacı'nın dallarında yaşar ve her şeyi bilirmiş...

Kuşlar Simurg'a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. Kuşlar dünyasında her şey ters gittikçe onlar da Simurg'u bekler dururlarmış. Ne var ki, Simurg ortada görünmedikçe kuşkulanır olmuşlar ve sonunda umudu kesmişler.

Derken bir gün uzak bir ülkede bir kuş sürüsü Simurg'un kanadından bir tüy bulmuş. Simurg'un var olduğunu anlayan dünyadaki tüm kuşlar toplanmışlar ve hep birlikte Simurg'un huzuruna gidip yardım istemeye karar vermişler.

Ancak Simurg'un yuvası, etekleri bulutların üzerinde olan Kaf Dağı'nın tepesindeymiş. Oraya varmak için yedi dipsiz vadiyi aşmak gerekirmiş. Kuşlar, hep birlikte göğe doğru uçmaya başlamışlar. Yorulanlar ve düşenler olmuş.

Önce Bülbül geri dönmüş, güle olan aşkını hatırlayıp;

papağan o güzelim tüylerini bahane etmiş(oysa tüyleri yüzünden kafese kapatılırmış);

Kartal; yükseklerdeki krallığını bırakamamış;

baykuş yıkıntılarını özlemiş,

balıkçıl kuşu bataklığını.

Yedi vadi üzerinden uçtukça sayıları gittikçe azalmış.

Ve nihayet beş vadiden geçtikten sonra gelen Altıncı Vadi "şaşkınlık" ve sonuncusu Yedinci Vadi "yokoluş"ta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş... Kaf Dağı'na vardıklarında geriye otuz kuş kalmış.

Simurg'un yuvasını bulunca ögrenmişler ki;

"SİMURG ANKA - Otuz Kuş" demekmiş.

Onların hepsi Simurg'muş. Her biri de Simurg'muş. Simurg Anka'yı beklemekten vazgeçerek, şaşkınlık ve yokoluşu da yaşadıktan
sonra bile uçmayı sürdürerek, kendi küllerimiz üzerinden yeniden doğabilmek için kendimizi yakmadıkça, her birimiz birer Simurg olmayı göze almadıkça bataklığımızda, tüneklerimizde ve kafeslerimizde yaşamaktan kurtulamayacağız.

Şimdi kendi gökyüzünde uçmak zamanıdır...


bu hikayedeki gibi bi yardım beklemekle bi şeyler elde etmemiz mümkün değil herkez bi çaba içinde olmalı nasıl ki kurtuluş savaşı ulusumuzun zaferidir tek kişiye ait değildir ve her ferdin bunda üstün rolü olmuştur buda aynı şekilde herkes kendine düşeni yapsa inşaallah Allah c.c. bize acır bu hali bizden kaldırır.....

selametle.......